O definiție pentru cocoloșitură
Explicative DEX
cocoloșitură sf [At: DA / Pl: ~ri / E: cocoloșit + -ură] 1-4 Cocoloșire (1-4). 5 (Pfm) Răsfățare. 6 (Pfm) Înfofolire.
Intrare: cocoloșitură
cocoloșitură substantiv feminin
| substantiv feminin (F43) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||